حیرانی

آهنگساز: کیخسرو پورناظری
خواننده: شهرام ناظری
گروه: تنبور شمس
ناشر: شرکت هم‌آواز آهنگ

معرفی اثر

«حیرانی» آلبومی است با آهنگسازی کیخسرو پورناظری و آواز شهرام ناظری که درون‌مایه‌ای ژرف از موسیقی عرفانی ایران دارد.
در این اثر، گروه تنبور شمس اجرای قطعات را برعهده داشته و کیخسرو پورناظری به‌عنوان آهنگساز و سرپرست گروه، هدایت هنری آن را بر دوش داشته است. آلبوم توسط شرکت هم‌آواز آهنگ منتشر شده است.

بخش‌هایی از این اثر به زبان فارسی و بخش‌هایی دیگر به زبان کردی اجرا شده‌اند و در مجموع، تجلی وحدت زبان و نغمه در بستر معنویت و شور درویشی است.

هنرمندان و نوازندگان

نوازندگان دف:

• اردشیر فهیمی (در قطعه شد ز غمت)
• سیاوش ناظری
• حافظ ناظری
• تهمورس پورناظری (ضبط موسیقی)

نوازندگان تنبور:

• کیخسرو پورناظری (آهنگساز، سرپرست گروه و نوازنده بم‌تنبور)
• تهمورس پورناظری
• سهراب پورناظری
• افشین رامین
• عبدالرضا رهنما
• حسن ابدالی
• قاسم طالبی
• ایرج معروفی
• کامران حسینی

دیگر اعضا:

• حسین راه‌کوه: نقاش
• بهروز بیات: عکاس
• مصطفی معظمی: طراح

فهرست قطعات

1. حیرانی — شعر از ابوسعید ابوالخیر
2. یاوه‌ران مه‌سم — شعر از حیران علیشاه (به زبان کردی)
3. تکنوازی تنبور
4. سر مگو — شعر از حیران علیشاه (به زبان کردی)
5. شد ز غمت — شعر از مولوی
6. آواز رها — شعر از مولوی

دربارهٔ ترانه «یاوه‌ران مه‌سم»

شعر این ترانه از حیران علیشاه است و با نام «شعلهٔ آتش عشق» یا Flame of Love نیز شناخته می‌شود.
شهرام ناظری برای این قطعه، چند بیت از شعر اصلی را برگزیده و با اندکی تغییر، آن را در قالب موسیقایی تازه‌ای اجرا کرده است.
متن کامل شعر در دیوان حیران علیشاه با عنوان «کنزالعرفان» آمده است.

یاوه‌ران مه‌سم (یاوران، من مستم)
یاوه‌ران مه‌سم (یاوران، من مستم)
من مه‌س مه‌خموور باده‌ێ ئه‌له‌سم (من مست مخمور بادهٔ الست‌ام)
لوتف دووس ئاما مۆحکه‌م گرت ده‌سم (لطف دوست آمد، محکم گرفت دستم)
لوتف دووس ئاما مۆحکه‌م گرت ده‌سم (لطف دوست آمد، محکم گرفت دستم)

فه‌رما وه ساقی باوه‌ر مینای مهٔ (فرمان دهید به ساقی بیاورد مینای می)
سه‌رشار که‌ر ساغه‌ر بده‌ر په‌یاپهٔ (سرشار کند ساغر و بدهد پیاپی)

په‌یاپهٔ پر کرد هه‌یاههٔ نووشام (پیاپی پر کرد و هی نوشیدم)
تا که دیده‌ێ دڵ غه‌یر ژه دووس پووشام (تا که دیدهٔ دل از غیر از دوست پوشیدم)
تا که دیده‌ێ دڵ غه‌یر ژه دووس پووشام (تا که دیدهٔ دل از غیر از دوست پوشیدم)

شۆعله‌ێ نار عشق به‌ر چی ژه پووسم (شعلهٔ آتش عشق برجهید از پوستم)
شۆعله‌ێ نار عشق به‌ر چی ژه پووسم (شعلهٔ آتش عشق برجهید از پوستم)
خالی ژه خودی مه‌ملو ژه دووسم (خالی از خود و مملو از دوست‌ام)

یاوه‌ران مه‌سم (یاوران، من مستم)
یاوه‌ران مه‌سم (یاوران، من مستم)
من مه‌س مه‌خموور باده‌ێ ئه‌له‌سم (من مست مخمور بادهٔ الست‌ام)
لوتف دووس ئاما مۆحکه‌م گرت ده‌سم (لطف دوست آمد، محکم گرفت دستم)
لوتف دووس ئاما مۆحکه‌م گرت ده‌سم (لطف دوست آمد، محکم گرفت دستمت)

ئهٔ دڵ تا که‌سی چۊ خۆم ناێ وه جووش (ای دل تا کسی چو خُم نیاید به جوش)
ئهٔ دڵ تا که‌سی چۊ خۆم ناێ وه جووش (ای دل تا کسی چو خُم نیاید به جوش)
حه‌ڵقه‌ێ به‌نده‌گی عشق نه‌که‌ێ وه گووش (حلقه بندگی عشق نکند به گوش)

مه‌حره‌مِ نمه‌ووو هه‌رگێز وه ئه‌سرار (محرم نگردد هرگز به اسرار)
نه‌خل ئۆمیدش دووسی نادێ بار (نخل امیدش دوستی نیارد به بار)
نه‌خل ئۆمیدش دووسی نادێ بار (نخل امیدش دوستی نیارد به بار)
نه‌خل ئۆمیدش دووسی نادێ بار (نخل امیدش دوستی نیارد به بار)