رامین کاکاوند در سال ۱۳۴۷ در شهر صحنه، یکی از مراکز مهم فرهنگ و موسیقی آیینی یارسان، زاده شد. او از همان دوران نوجوانی با فضای موسیقی نواحی غرب ایران و نغمههای تنبور آشنا شد و بعدها آموزشهای آکادمیک خود را نزد بزرگان موسیقی ایران ادامه داد.
او شاگرد استادانی چون هوشنگ ظریف، حسین علیزاده، فرهاد فخرالدینی، محمدرضا درویشی، رضوی سروستانی، صدیق تعریف، سید امرالله شاهابراهیمی، درویش امیر حیاتی و سید خلیل عالینژاد بوده است.
نخستین حضور رسمی او در عرصهی موسیقی به سال ۱۳۷۰ و همکاری در موسیقی سریال روز و روزگاری بازمیگردد.
در سال ۱۳۷۷ با حسامالدین سراج گروه ارغنون را بنیان نهاد که آثاری ماندگار در موسیقی عرفانی ایران برجای گذاشت.
رامین کاکاوند تاکنون در مقام خواننده، آهنگساز و نوازنده آلبومهای متعددی منتشر کرده است، از جمله:
آثار رامین کاکاوند پیوندی میان موسیقی دستگاهی ایران و نغمههای آیینی غرب ایران ایجاد میکنند. تنبور در آثار او نه تنها بهعنوان ساز همراه، بلکه بهعنوان زبان بیان معنوی و عرفانی نقش محوری دارد.
او از چهرههای شاخص نسل پس از سید خلیل عالینژاد بهشمار میرود که راه پیوند موسیقی سنتی و عرفانی را ادامه داده است.
