سید مجتبی حسینی، متولد سال ۱۳۶۱ در شهرستان کوهدشت لرستان، از چهرههای برجسته موسیقی نواحی زاگرس و یکی از فعالترین هنرمندان در حوزه تنبور و نغمههای فولکلور لرستان است. او در خانوادهای اهل موسیقی پرورش یافت؛ خانوادهای که نواختن سازهای محلی، بهویژه تنبور، در آن پیشینهای دیرینه دارد.
حسینی از هفتسالگی فراگیری تنبور را نزد پدر خود آغاز کرد و نخستین مفاهیم و تکنیکهای این ساز را در محیطی اصیل و بومی آموخت. پس از آن، شوق جدی او به موسیقی مقامی، وی را به محضر استاد نامآور تنبور، مرحوم سید قدرتالله مشعشعی رساند. سالها شاگردی در کنار این استاد، سبب شد تا با «مقامات مجلسی و حقانی» تنبور لرستان آشنا شود و بخش مهمی از نغمات اصیل منطقه را بهصورت سینهبهسینه فرا گیرد.
حسینی همچنین از آموزههای استاد امامقلی امامی عزیزی بهره برد و بدین ترتیب، دانش و مهارت خود در تنبور و موسیقی نواحی لرستان را تکمیل نمود. این آموزشها و تجربهها، او را به یکی از معدود هنرمندانی تبدیل کرده است که بر مقامات دیرین و کمتر شنیدهشده لرستان تسلط کامل دارند.
سید مجتبی حسینی در سالهای فعالیت خود تلاش چشمگیری در ثبت، احیا و معرفی موسیقی بومی لرستان داشته است. وی با جمعآوری و روایت دوباره مقامها، نواها و ساختارهای قدیمی این موسیقی، نقشی مؤثر در انتقال فرهنگ موسیقایی زاگرس به نسل جدید ایفا کرده است.
از مهمترین ویژگیهای کارنامه هنری او، پیوند میان «شیوه سنتی اجرا» با «ارائه رسمی و امروزی» است؛ مسیری که باعث شده موسیقی بومی لرستان نهتنها در سطح منطقهای بلکه در سطح ملی نیز مخاطبان فراوانی پیدا کند.
از میان آثار منتشر شده، آلبوم «یاری – موسیقی نواحی لرستان» جایگاه ویژهای دارد. این آلبوم با ۲۳ قطعه، بهعنوان یکی از نخستین مجموعههای رسمی در معرفی موسیقی لکی و مقامهای محلی لرستان شناخته میشود. همکاری هنرمندانی چون بهروز الماسی، کوروش سیف و اسماعیل محمدی نیز بر ارزش موسیقایی این اثر افزوده است.
سید مجتبی حسینی را میتوان از جمله هنرمندانی دانست که نهتنها تنبور را با اصالت اولیهاش حفظ کرده، بلکه بسیاری از مقامهای کمتر شنیدهشده را از خطر فراموشی نجات داده است. او با اجرای زنده، ضبط آثار، پژوهشهای میدانی و آموزش مستقیم، نقشی مؤثر در استمرار موسیقی فولکلور لرستان ایفا میکند.
