تهمورس پورناظری (زادهٔ ۱۹ بهمن ۱۳۵۵ در کرمانشاه) موسیقیدان، آهنگساز و نوازندهی برجستهی ایرانی است. او از خانوادهای موسیقایی برخاسته و فرزند کیخسرو پورناظری و برادر بزرگتر سهراب پورناظری است. تهمورس از چهرههای تأثیرگذار در موسیقی معاصر ایران به شمار میرود و در آثارش مرز میان موسیقی سنتی ایرانی و فرمهای جهانی را درنوردیده است.
وی نوازندهی سازهای تار، سهتار، تنبور، بربط، دف و دیوان است و با سازهایی چون سنتور، تنبک، کمانچه، دوتار و نی نیز آشنایی دارد. نخستین اثر رسمی او به عنوان آهنگساز، آلبوم «آوای باران» بود که پیش از ۲۰ سالگی منتشر شد؛ اثری که در آن تکنیکهای بدیع سهتارنوازی او برای نخستین بار در موسیقی ایران شنیده شد.
تهمورس پورناظری در طول بیش از سه دهه فعالیت هنری، در نقش آهنگساز، نوازنده و تنظیمکننده با برجستهترین خوانندگان و نوازندگان ایران همکاری کرده و در ایران، اروپا، آمریکا و آسیا به اجرا پرداخته است.
از جمله همکاریهای شاخص او میتوان به پروژههای مشترک با محمدرضا شجریان، همایون شجریان و گروه شمس اشاره کرد. آثار او اغلب تلفیقی از نغمههای عرفانی و آیینی غرب ایران با موسیقی معاصر و فرمهای جهانی است.
تهمورس پورناظری در طول سالهای فعالیت خود کنسرتها و تورهای متعددی را در ایران و خارج از کشور برگزار کرده است، از جمله:
تهمورس پورناظری همواره بر گفتوگوی میان موسیقی شرق و غرب تأکید دارد. آثار او آمیزهای از ملودیهای عرفانی، شعر کلاسیک فارسی و ساختارهای مدرن موسیقی جهانی است. او در آثارش میکوشد تا زبان موسیقی ایرانی را به بیانی بینالمللی تبدیل کند و پلی میان سنت و نوگرایی بسازد.
