۶۷- پاوه‌موری ۱ (پای مور (مویه) نشستن)

گستره صوتی: ر، می بمل، فا، سل، لا بمل، سی بمل.

کوک: هفت دستان یا به‌رز (دو، دو، سل)

از مقامات مجلسی تنبور است که حالتی غمگین دارد و به روایت علی اکبر مرادی معمولاً این مقام را در مرگ عزیزان و عزاداری‌ها می‌خوانند. معنای تحت‌اللفظی این مقام، «پای مور نشستن» است و مور، همان آوازی است که در مناطق لک‌نشینِ کرمانشاه خوانده می‌شود. خواننده‌های هوره نیز این مقام را اجرا می‌کنند.‌ شعر این مقام از مولوی کُرد روایت شده است. بسیار جالب است که بخش بعدی مقام، پاسخِ بخش اول است و در پاوه‌ موری ۲ در خصوص غلبه بر غم صحبت می‌شود.