۶۱- غه‌ریبی

مجلسی (باستانی)

گستره صوتی: دو، ر (ر بمل)، می، فا، سل، لا، سی، دو، ر

نت متغیر: ر.

میزان‌نما در بخش‌های ضربی: سه‌ چهار، دو چهار.

لاوچ‌ها (گوشه‌ها): آواز، زمزمه اول، تکرار آواز، زمزمه دوم.

کوک: پنج دستان یا ته‌رز (دو، دو، فا).

حیدر کاکی در خصوص این مقام می‌گوید: «از مقام‌های مجلسی است که از گام ماهور تبعیت می‌کند اما اشاره به پرده ر بمل باعث یک استثنا می‌شود؛ چرا که در آواز آن از تکنیک «یدل» استفاده می‌شود. یدل نوعی تکنیک آوازی است که در آن تحریرها به فاصله چهارم یا پنجم به صورت رفت و برگشت اجرا می‌شود. این تکنیک در آواز ردیف و آواز هوره و در موسیقی آفریقایی و غیره به شیوه‌های مختلف وجود دارد».

لاوچ‌ها (گوشه‌ها) در این مقام به این ترتیب است: ۱- آواز  2- زمزمه اول  3- تکرار آواز  4- زمزمه دوم.

این مقام به روایت علی‌اکبر مرادی یکی از مقام‌های مجلسی است که حالتی حماسی دارد. اما اشعار مقام روایت‌گر تنهایی و دوری از یار می‌باشد. بسیار جالب است که متن این مقام، بسیار نزدیک به گفتار رستم در خوان چهارم است که در آنجا نیز رستم از غریبی خود شکایت می‌کند و مسائلی را بیان می‌کند که در متن این مقام آمده است. این مقام با اینکه مجلسی است اما متن آن از دفتر مولوی کُرد شاعر قرن سیزدهم روایت شده است.