۵۵- شاه‌خوه‌شینی ۲ (منسوب به شاه‌خوشین)

کلام (حقانی)

گستره صوتی: سل، لابمل، سی، دو، ر (و ربمل)، می، فا، سل، لا (و لابمل).

نت متغیر: ر، لا.

کوک: هفت دستان یا به‌رز (دو، دو، سل)

به گفته‌ی حیدر کاکی این مقام نیز از لحاظ اجرا و گردش ملودیک شبیه به دستگاه چهارگاه در ردیف موسیقی ایرانی است و حالتی حماسی به شنونده می‌­دهد. این حالتِ حماسی با مضراب‌­های راستِ مکرّر آشکارتر می­شود. نکته‌ی قابل توجه در خصوص این مقام، آن است که اشعاری که با این مقام خوانده می­‌شود به زبان فارسی است.

این مقام درواقع مربوط به دوره‌ی شاه‌خوشین و قرن پنجم هجری می‌باشد و چهار برادر همان چهار یار شاه‌خوشین هستند: کاکا ریا (برابر پیر بنیامین)، چلپی (برابر پیر داوود)، شهریار (برابر پیر موسی)، ستون رضا (برابر بابا یادگار).