۵۹- یاران وه باتن (یاران از عالم غیب)

کلام (حقانی)

گستره صوتی: دو، ر (و ربمل)، می‌بمل، فا.

نت متغیر: ر.

میزان‌نما در بخش‌های ضربی: شش چهار.

کوک: هفت دستان یا به‌رز (دو، دو، سل)

از مقام­‌های کلام است که دارای وزن ثابت است و به گفته‌ی حیدر کاکی در هر مصراع آن ۶ ضرب قابل شمارش است و به صورت دسته­‌جمعی در مراسم یارسان اجرا می­‌شود. سربند این مقام همان بیت اول است:

یاران وه باتن وه‌ش ده‌نگی مه‌یو

سیدای هه‌ی ده‌یار سه‌رهه‌ه‌نگی مه‌یو

یاران از عالم غیب صدای دلنشین باباسرهنگ دودانی به گوش می‌رسد

که هر آنچه غیر از یار را انکار می‌کند.

در این مقام مشخص می‌شود که بابا سرهنگ آواز هم می‌‌خوانده و صدای خوشی داشته است. کلام این مقام از دوره‌ی بابا سرهنگ می‌باشد.