افشین رامین از چهرههای شناختهشده و اثرگذار موسیقی مقامی ایران است. او در تیرماه ۱۳۴۰ در شهر کرمانشاه چشم به جهان گشود و از کودکی شیفتهی نغمهها و سازهای محلی زادگاهش بود.
در دوازدهسالگی زیر نظر استاد کیخسرو پورناظری – از بنیانگذاران گروه شمس و از پیشکسوتان موسیقی کردی – آموزش موسیقی را آغاز کرد و خیلی زود استعداد و ذوق فراوان خود را در نوازندگی تنبور و سهتار آشکار ساخت.
افشین رامین از سال ۱۳۶۴ به عنوان نوازنده به گروه نامدار شمس پیوست و در کنار استادان و هنرمندانی چون شهرام ناظری و تهمورس و سهراب پورناظری در اجراهای متعدد داخلی و خارجی حضور یافت.
او در دههی شصت و هفتاد خورشیدی با گروههای مختلف موسیقی سنتی و مقامی همکاری کرد و نقش فعالی در معرفی موسیقی عرفانی و کردی به مخاطبان ایرانی و جهانی داشت.
در سالهای بعد، به آموزش موسیقی در کرمانشاه پرداخت و کلاسهای آموزشی متعددی در حوزهی تنبور، سهتار و تئوری موسیقی ایرانی برگزار کرد.
از سال ۱۳۷۴ همکاری او با مرکز موسیقی و سرود صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران آغاز شد و در سال ۱۳۸۰ به عنوان کارشناس رسمی موسیقی مقامی و محلی در این سازمان استخدام شد.
در طی این سالها، افشین رامین علاوه بر اجرای زنده و آهنگسازی، به عنوان مدیر آرشیو موسیقی و سرود نیز فعالیت داشت و در گردآوری و حفظ آثار موسیقی نواحی ایران نقش مؤثری ایفا کرد.
افشین رامین در تولید و اجرای آثار متعددی حضور داشته که برخی از آنها جزو آثار شاخص موسیقی مقامی ایران به شمار میآیند. از جمله:
افزون بر این آثار، او قطعات متعددی در دستگاههای ایرانی ساخته که در آرشیو موسیقی ملی ثبت شدهاند؛ از جمله «نقش دوست»، «نشانه» و «منتظرم که بیایی».
سبک افشین رامین آمیزهای از اصالت موسیقی مقامی کردستان و نگاه نو به ساختار و اجرا است.
او با بهرهگیری از ویژگیهای معنوی و عرفانی ساز تنبور، قطعاتی خلق کرده که در عین سادگی، سرشار از عمق احساسی و روحانیاند.
نگاه تلفیقی او میان موسیقی سنتی ایران و فضاهای جدید موسیقایی، موجب شده تا آثارش هم برای دوستداران موسیقی مقامی و هم برای مخاطبان معاصر جذاب باشد.
افشین رامین همواره آموزش و انتقال دانش موسیقی را بخشی جدانشدنی از رسالت هنری خود میداند.
او طی سالیان، شاگردان بسیاری را در کرمانشاه و تهران تربیت کرده و با برگزاری کارگاهها و نشستهای تخصصی، به گسترش شناخت عمومی از موسیقی تنبور و موسیقی عرفانی ایران کمک کرده است.
افشین رامین از نسل هنرمندانی است که در حفظ و تداوم سنتهای موسیقی نواحی ایران نقشی برجسته داشتهاند.
او با نگاهی متعهد و پژوهشگرانه، تلاش کرده است تا موسیقی مقامی را از چارچوب محلی فراتر برده و آن را در قالبی جهانی معرفی کند.
آثار او ترکیبی است از احساس، اصالت و اندیشه؛ و به همین سبب، در حافظهی شنیداری موسیقی ایرانی ماندگار شدهاند.
