داود عزیزی فرزند خسرو - از اساتید تنبور نواز منطقه گوران - متولد اسفند ۱۳۴۸ در منطقه ی تفنگچی گوران بود. او نوازندگی را از كودكی نزد برادر بزرگ تر - گلنظر عزیزی ، كه نزد اهالی موسیقی و هنر جایگاه ویژه ای دارد - فراگرفت. و همچون برادر بزرگتر از نوجوانی با تحقیق و تعمق در آثار پیشینیان به سبك و سیاقی خاص در نوازندگی، آهنگسازی و خوانندگی دست یافت. سازهای اصلی كه می نواخت تنبور و سه تار بود و تار، رباب، عود، كمانچه، قیچك وتمبك را نیز با مهارت و دلنشین می نواخت و به ردیف سازی و آوازی احاطه كامل داشت و مانند پدر و برادر بزرگتر با مهارت سازهای تنبور، تار و سه تار را می ساخت.
حاصل فعالیت های هنری داود عزیزی اجرای كنسرت های متعدد به همراه گروه های سرشناس مانند گروه تنبور شمس به سرپرستی كیخسرو پورناظری است. همچنین در تولید آثاری مانند افسانه ی تنبور با صدای بیژن كامكار ، مستان سلامت می كنند و نیشتمان به عنوان نوازنده و خواننده با گروه تنبور شمس همكاری داشته است. (البته نام او به عنوان نوازنده در این اثر حذف شده است). در آثار بسیاری به عنوان نوازنده و آهنگساز فعالیت كرده كه البته سایه بوده است. (سایه= هنرمندی كه نام او در اثر نمی آید).
از آثار منتشر شده ای او می توان به آلبوم مقام باستان ( تكنوازی تنبور) و آلبوم جمله یكی بود به عنوان خواننده و آهنگ ساز اشاره كرد.
برخی از آثار در دست انتشار وی آلبوم ملامت دوست ، رساله ای در ریتم و كتاب آموزش تنبور در ۳ جلد می باشد.
آلبوم جمله یكی بود اثری پژوهشی در رابطه با موسیقی خانقاهی است كه سال گذشته توسط حوزه هنری منتشر شد. البته با تغییر كلی طرح جلد و حذف یكی از آهنگ ها و حذف موسیقی كاربردی خانقاهی از روی طرح جلد.
داود عزیزی مقام های آهنگسازی را نزد علی ناظری (كیخسرو پور ناظری) فرا نگرفت بلكه با آموزش های برادر بزرگتر، مطالعه و تحقیق و تعمق در كار پیشینیان و گذراندن دوره ای فشرده نزد احمد پژمان و به كار بردن خلاقیت و نبوغ ویژه ی موسیقایی اش آهنگسازی را فراگرفت. در واقع علی ناظری مقام های تنبور را نزد گلنظر عزیزی فراگرفت در زمانی كه گلنظر هنوز در ایران بود. كه كلیه نزدیكان و قطب های موسیقی ایران بر این قضیه واقفند. البته لازم به ذكر است كه داود عزیزی زمانی كه ۹ ساله بود در دو جلسه تئوری موسیقی در كلاسهایی كه علی ناظری در كرمانشاه برگزار می كرد شركت كرد. و همیشه به نیكی از این دو جلسه یاد می كرد.
داود عزیزی سحرگاه پنجشنبه سوم اریبهشت ماه ۱۳۸۸ در اثر ایست قلبی عالم خاكی را وداع گفت آنچنان كه همیشه می خواند مرغ باغ ملكوتم نیم از عالم خاك - چند روزی قفسی ساخته ام از بدنم.
