پوریا پورناظری (متولد ۱۹۸۲) نوازنده و آهنگساز ایرانی است که در خانوادهای اهل هنر پرورش یافت؛ مادرش معلم بود و پدرش به ساخت سازهای ایرانی اشتغال داشت. پیوند او با موسیقی از همان کودکی شکل گرفت: در ششسالگی نخستین درسهای تنبور را نزد پدر فراگرفت و در دهسالگی نواختن سهتار را زیر نظر افشین رامین دنبال کرد.
استعداد او خیلی زود نمایان شد؛ در سال ۱۹۹۷ در بخش موسیقی نواحیِ جشنوارهی موسیقی جوان به مقام سوم دست یافت. او آموزش تنبور را نزد عموی خود، استاد کیخسرو پورناظری، به کمال رساند و در سال ۱۹۹۸، بهمدت دو سال، به عضویت و رهبری گروه شمس درآمد؛ همکاریای که به حضور در آلبوم «مستان سلامت میکنند» و اجرای کنسرتهای متعدد با این گروه انجامید.
پورناظری هیچگاه به نواختنِ صِرف بسنده نکرد و همواره در پی آن بود که خلاقیت خویش را در ساحت آهنگسازی بشکوفاند. از سال ۱۹۹۹ به پژوهش در موسیقی فولکلور روی آورد و اندیشههای تازهای را در این مسیر پروراند. کنجکاوی هنریاش او را به عرصههای دیگر نیز کشاند: در سال ۲۰۰۰ با گروه راک Public Voice همراه شد، نواختن سازهای کوبهای و درامز را آموخت و پنج سال در مقام عضو این گروه در کنسرتهایی در تهران، رشت و اصفهان و نیز در آلبوم Escape from Darkness حضور یافت.
میراثدار سنتهای کُردی
نگاه پژوهشگرانه و ریشههای کردیِ پورناظری در نخستین آلبوم مستقل او، «ژور»، به بار نشست؛ اثری که عناصر موسیقی فولکلور را با زبان تنبور در هم میتند. او کار روی این آلبوم را در سال ۲۰۰۶ آغاز کرد و سرانجام در سال ۲۰۱۰ نشر هرمس آن را روانهی بازار ساخت. «ژور» با استقبالی چشمگیر روبهرو شد و مجلهی معتبر Songlines آن را در شمار آلبومهای برتر خود برگزید.
در سال ۲۰۰۹، پورناظری با همراهی شاگردان و شماری از نوازندگانِ سازهای ایرانی و غیرایرانی، گروه «ریوان» (Rivaan) را بنیان نهاد تا سبک ویژهی خود را در اجراهای زنده و آلبومهایی چون Rivaan و Let’s Make the Earth Peaceful عرضه کند.
او امروز در مونترال به آموزش تنبور، سهتار و دف مشغول است و در قالب تکنوازی و گروهی به اجرای موسیقی میپردازد. تازهترین همکاری او حضور در آلبوم Sufi-Yogi از گروهی به همین نام است.
