۶۵- مهجنونی (مجنونی)
گستره صوتی: ر، می، فا، سل، لا بمل، سی (سی بمل)
نت متغیر: سی.
میزاننما در بخشهای ضربی: ده هشت، هفت هشت.
لاوچها (گوشهها): شروع مقام و آواز اول، زمزمه اول، آواز دوم، زمزمه دوم، آواز سوم و زمزمه سوم.
کوک: هفت دستان یا بهرز (دو، دو، سل)
از مقامهای مجلسی است که قسمتهای اصلی آن با ریتم ساده و لنگ اجرا میشود و همزمان قسمت ضربی سحری نیز در آن اجرا میشود. لاوچها (گوشهها) در مهجنونی به این ترتیب است: ۱- شروع مقام و آواز اول ۲- زمزمه اول ۳- آواز دوم ۴- زمزمه دوم 5- آواز سوم ۶- زمزمه سوم.
به روایت علی اکبر مرادی این مقام عاشقانه و تغزلی است و شعر مقام از منظومههای لیلی و مجنون کُردی برداشته شده است. این مقام مجلسی با دوواله، لاوچهای (گوشههای) مشترکی دارند با این تفاوت که مهجنونی در کوک سُل نواخته میشود و دوواله در کوک فا.
بسیار جالب است که در شعر این مقام، گفتار یک زن یعنی لیلی آمده است و اظهار فاش عشقِ او به مجنون. تفاوت مقامهای مجلسی با کلامها بسیار زیاد است. «دجیل» که در متن شعر آمده نیز مکانی است که در فاصلهی ۶۰ کیلومتری بغداد واقع شده است. توجه شود که داستان لیلی و مجنون نیز از همان ناحیه میآید و در حوزهی تمدن بابل و منطقهی میانرودان (حوزه رود فرات) ریشه دارد.