علی شریفی نوازنده‌ی تنبور و دوتار، خواننده و سازنده‌ی ساز در مشهد است. او اصالتاً کرد کرمانشاه است و کانال «نوای تنبور» او را از استادان دوتار در خراسان و مدرس تنبور در مشهد معرفی کرده است. اجراهای او در کانال هم مقام‌های تنبور را در بر می‌گیرد، مانند قطار، ساروخانی، هجرانی (الله‌ویسی)، بابا ناعوثی و جلوشاهی، و هم موسیقی شمال و جنوب خراسان با دوتار، مانند مقام‌های «الله»، «جعفرقلی» و «الله مزاره»، و تصنیف‌ها و ترانه‌های کردی، لری و خراسانی با آواز خود او.
در اردیبهشت و خرداد ۱۳۹۶ سلسله‌یادداشتی شش‌قسمتی از او درباره‌ی تنبور در کانال منتشر شد: پیشینه‌ی ساز و خانواده‌ی آن، مشخصات ظاهری، ساختن کاسه، شناخت یک ساز خوب، ساخت و نصب دسته، و نصب صفحه. او در کارگاهی به نام «کارگاه هنری شریفی» در مشهد تنبور، دوتار، سه‌تار، تار و سرنا می‌سازد و سازهای سنتی را تعمیر می‌کند. در اسفند ۱۴۰۰ این کارگاه تنبوری دوقلو به نام «لفانی» (در کردی به معنای دوقلو) معرفی کرد که به گفته‌ی خود کارگاه برای نخستین بار در ایران ساخته شده است.
از همکاری‌ها و اجراهای او در کانال:
تنبورنوازی در مراسم رونمایی از آخرین آلبوم زنده‌یاد غلامعلی پورعطایی در مشهد (۱۱ اسفند ۱۳۹۶) و اجرا با تنبور و آواز در تالار شاهنامه‌ی مشهد (۱۷ اسفند ۱۳۹۶)؛
هم‌نوازی با کمانچه‌ی مهدی بنیادی و تنبک و دف حامد شریفی؛
آواز با تنبور رامین کلیایی در مقام‌های قطار و گل و خاک، ضبط‌شده در استودیو روشندل مشهد در پاییز ۱۳۹۹؛
تنبورنوازی در عیارخانه و موزه‌ی آیین‌های پهلوانی مشهد، با مرشد حجت قاسمی (تیر ۱۴۰۰) و با خوانش کاظم شب‌زنده‌دار؛
آواز در گروهی سه‌نفره در مشهد، با دوتار و تنظیم علی شکفته و دف مهرداد متبسم.
در دی ۱۳۹۸ یادداشتی از او در کانال آمد که در آن از استادان تنبور و از سازمان میراث فرهنگی خواسته بود برای جلوگیری از ثبت تنبور به نام کشوری دیگر اقدام کنند.
منبع: کانال تلگرام «نوای تنبور»، ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۴.
