سلیمان استروتن

سلیمان استروتن، تنبورنواز و کلام‌دانی از یارسان، در سال ۱۳۱۰ شمسی در روستای سرخک سنجابی دیده به جهان گشود. شوق به آموختن از همان کودکی در وجود ایشان سرشار بود. مسیر پرفراز و نشیب زندگی ایشان از همان ابتدای کودکی، مصائب و مشکلات، شاید به تعبیر خودشان تقدیر و رضای قلم زرین، از او مردی صبور، توانمند و دانا ساخت.

یتیم شدن در نوجوانی موجب شد او تحت تعلیم عمویش شیرمحمد، که از بزرگان سنجابی و گشاده‌دستان و حاتم زمان خود بود، بزرگ شود. عمویش شیفته سلطان اسحاق و پردیور بود و نقطه اتصالی برای ذهن کنجکاو او.

ایشان تعالیم دینی و اصول را نزد درویش مرادخان فرا گرفت و دیری نپایید که خود استاد زبردستی در تنبور و دفترخوانی و تفسیر شد. مدت‌ها در سپاه دانش، خانه انصاف و … مشغول خدمت به مردم شد و در زمینه‌ی تنبور و کلام شاگردان زیادی تربیت کرد. از خصایص برجسته ایشان می‌توان به بردباری و طاقت مطالعه فراوان، مردم‌داری، ادب و نزاکت یاد کرد.

ایشان هم‌اکنون مشغول تربیت شاگردان زیادی می‌باشند.

منبع: کانال تلگرام «نوای تنبور»، ۶ مرداد ۱۳۹۶؛ نوشته‌ی امید امیدوار.