تهمورس پورناظری

تهمورس پورناظری (زادهٔ ۱۹ بهمن ۱۳۵۵ در کرمانشاه) موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی برجسته‌ی ایرانی است. او از خانواده‌ای موسیقایی برخاسته و فرزند کیخسرو پورناظری و برادر بزرگ‌تر سهراب پورناظری است. تهمورس از چهره‌های تأثیرگذار در موسیقی معاصر ایران به شمار می‌رود و در آثارش مرز میان موسیقی سنتی ایرانی و فرم‌های جهانی را درنوردیده است.

وی نوازنده‌ی سازهای تار، سه‌تار، تنبور، بربط، دف و دیوان است و با سازهایی چون سنتور، تنبک، کمانچه، دوتار و نی نیز آشنایی دارد. نخستین اثر رسمی او به عنوان آهنگ‌ساز، آلبوم «آوای باران» بود که پیش از ۲۰ سالگی منتشر شد؛ اثری که در آن تکنیک‌های بدیع سه‌تارنوازی او برای نخستین بار در موسیقی ایران شنیده شد.

تهمورس پورناظری در طول بیش از سه دهه فعالیت هنری، در نقش آهنگ‌ساز، نوازنده و تنظیم‌کننده با برجسته‌ترین خوانندگان و نوازندگان ایران همکاری کرده و در ایران، اروپا، آمریکا و آسیا به اجرا پرداخته است.

از جمله همکاری‌های شاخص او می‌توان به پروژه‌های مشترک با محمدرضا شجریان، همایون شجریان و گروه شمس اشاره کرد. آثار او اغلب تلفیقی از نغمه‌های عرفانی و آیینی غرب ایران با موسیقی معاصر و فرم‌های جهانی است.

فعالیت‌ها و آثار شاخص

• آلبوم "آوای باران" (۱۳۷۴): نخستین تجربه‌ی آهنگ‌سازی او با صدای بیژن کامکار.

• آلبوم "دیار مهر" (۱۳۸۴): با صدای فرشاد جمالی و بر پایه‌ی اشعار مولانا، پرتو کرمانشاهی، اخوان ثالث و حمید مصدق.

• آلبوم "پنهان چو دل" (۱۳۸۶): با همراهی حمیدرضا نوربخش و گروه شمس.

• آلبوم "سرزمین خورشید" (۱۳۸۸): اثری عرفانی بر اساس اشعار مولانا و اقبال لاهوری.

• آلبوم "افسانه شو" (۱۳۸۹): همکاری مشترک میان هنرمندان ایرانی و هندی از جمله شجاعت حسین‌خان و آرونانگوش چادهوری؛ تلفیقی از موسیقی ایران و هند.

• آلبوم "نه فرشته‌ام نه شیطان" (۱۳۹۲): با صدای همایون شجریان؛ از موفق‌ترین آثار موسیقی تلفیقی ایران در دهه‌ی نود.

• آلبوم "بر سماع تنبور" (۱۳۹۳): همکاری گروه شمس، علیرضا قربانی و خانواده‌ی پورناظری در پاسداشت سنت تنبور.

• آلبوم "تن‌بلوز" (۱۳۹۹): تجربه‌ای نوآورانه در پیوند موسیقی باستانی تنبور و بلوز غربی، با همراهی ژوزت بوشل مینگو.

اجراها و کنسرت‌ها

تهمورس پورناظری در طول سال‌های فعالیت خود کنسرت‌ها و تورهای متعددی را در ایران و خارج از کشور برگزار کرده است، از جمله:

• کنسرت-پرفرمنس "باز آمدم" (تهران، ۱۴۰۲) – اثری تلفیقی با حضور سحر محمدی بروجردی و گروه رقص نمایشی «حرکت» که با مخالفت مقامات لغو شد.

• کنسرت نمایش "سی صد" (کاخ سعدآباد، ۱۴۰۳).

• تور بین‌المللی «ایران من» در ایران، اروپا و کانادا با صدای همایون شجریان (۱۳۹۶–۱۳۹۸).

• کنسرت "چرا رفتی" در ایران و اروپا (۱۳۹۳–۱۳۹۵).

• حضور در فستیوال‌های بین‌المللی موسیقی عرفانی در قونیه، بلژیک و فرانسه.

• اجرای مشترک با محمدرضا شجریان و سهراب پورناظری در رادیو ملی آمریکا (NPR).

رویکرد هنری

تهمورس پورناظری همواره بر گفت‌وگوی میان موسیقی شرق و غرب تأکید دارد. آثار او آمیزه‌ای از ملودی‌های عرفانی، شعر کلاسیک فارسی و ساختارهای مدرن موسیقی جهانی است. او در آثارش می‌کوشد تا زبان موسیقی ایرانی را به بیانی بین‌المللی تبدیل کند و پلی میان سنت و نوگرایی بسازد.