۲۱- مقام (طرز) یار داوود (یارِ ما، داوود)

گستره صوتی: دو، ر، می‌بمل، فا.

میزان‌نما در بخش‌های ضربی: چهار چهار.

کوک: هفت دستان یا به‌رز (دو، دو، سل)

این مقام دارای وزن ۴ ضربی ساده است اما به گفته‌ی حیدر کاکی «دارای شور و سرمستی خاصی است که گروه کلام‌خوان را سخت تحت تأثیر قرار می‌دهد و از جمله مقام‌هایی است که به صورت سوال و جواب توسط کلام‌خوان و گروه حاضر اجرا می‌شود؛ به این صورت که کلام‌خوان سربند اصلی را می‌خواند، بعد یک بند شعر را و بعد گروه، سربند را هر بار جواب می‌دهند و هم‌زمان کف می‌زنند. بدین صورت که با ضرب اول دست می‌زنند و سه ضرب دیگر، توسط تنبور و کلام‌خوان ادامه می‌یابد». سربند این مقام همان بیت اول است:

یار داوو حقه‌ن گیان داوو

دین داوو ئیمان داوو

ای یار، ای جلوه‌گاه حق، ای دین و ایمان ما، ای حضرت داوود.

به گفته‌ی علی اکبر مرادی بند اول این کلام در وصف سلطان صحاک است.