کاکی ولی میرزایی گوراجوبی
استاد کلام و تنبور از گوراجوب
۱۲۷۹–۱۳۵۱کاکی ولی میرزایی گوراجوبی یکی از استادان بزرگ تنبور است.
در زمان آقا آسید براکه، کاکی میرزا به عنوان اولین تنبورنواز گوران (طبق سند موجود در دفاتر خاندان آقا) معرفی شد. زنده‌یاد مرحوم صاحب دو فرزند می‌شود به نام کاکی قنبر و کاکی رضا، که نام‌بردگان نیز راه و روش و هنر پدر را ادامه می‌دهند. کاکی رضا میرزایی گوراجوبی در زمان مسندنشینی آقا سید رستم و آقا سید شمس‌الدین به درجه‌ی عالی رسیده و تمام مقام و نظم‌های کلام و تنبور را بدون کم و کاست اجرا نموده که مورد تأیید خاندان آقا بوده، و برادرش کاکی قنبر استاد و کاتب مورد تأیید و محرم خاندان آقا بوده است.
کاکی قنبر دارای چهار پسر بوده است که همه مثل پدر استاد کلام و تنبور بوده‌اند و همگی ساکن روستای گوراجوب قشلاق از ایل گوران و دارای جمخانه‌ی معروف به «دیواخان کاکی میرزا» بوده‌اند. استاد زنده‌یاد مرحوم کاکی ولی میرزایی گوراجوبی یکی از این چهار پسر بود.
کاکی ولی در سال ۱۲۷۹ در گوراجوب قشلاق به دنیا آمد و در محضر پدر و عمویش به تمام مقام‌ها و نظم‌های تنبور مسلط گردید و در آن دوران بسیار معروف و صاحب‌نام بوده است. از این استاد فقط یک نوار کاست که در سال ۱۳۴۸ در قصر شیرین ضبط شده موجود است. زنده‌یاد مدت ۷۲ سال عمر با عزتش را در راه حق و خدمت به مردم یارسان سپری نمود و در بیست و پنجم فروردین پنجاه و یک (۱۳۵۱/۱/۲۵) به دیار باقی شتافت.
منبع: کانال تلگرام «نوای تنبور»، ۲۶ اسفند ۱۳۹۵؛ نوشته‌ی علیرضا عباسی گوراجوبی (۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۱).