فریدون حقیقی
نوازنده و سازنده‌ی تنبور، سازنده‌ی «تن‌تار»
زادهٔ ۱۳۳۹فریدون حقیقی (متولد ۱۳۳۹، کنگاور) نوازنده و سازنده‌ی تنبور است و چند دهه است تنبور می‌سازد. شناخته‌شده‌ترین کار او ساخت «تن‌تار» است؛ سازی تازه که ایده‌اش را از سید خلیل عالی‌نژاد گرفت.
آموزش
مقدمات ساخت تنبور را حدود یک سال و نیم در روستای فش کنگاور نزد استاد یدالله اشرفی آموخت. سپس همراه با ایرج حق‌دوست و سیاوش اشرفی کارگاهی در کنگاور به راه انداخت که سازهایش مهر «مجذوب» داشت.
در ۱۳۶۳ در صحنه با سید خلیل عالی‌نژاد آشنا شد و چنان شیفته‌ی او شد که ساخت تنبور را بهترین راه نزدیک شدن به او دید. نزد او ادامه داد و وقتی سید خلیل برای تحصیل در دانشگاه هنر به تهران رفت، همراهش رفت. آن دو حدود شش سال در خانه‌ای در تهران با هم ساز ساختند.
کارگاه مجذوب
کارگاه ساخت و تعمیر ساز «مجذوب» از کارگاه‌های قدیمی ساخت و تعمیر تنبور، سه‌تار و تار است و بیش از سه دهه سابقه دارد. حقیقی همراه با دو پسرش این حرفه‌ی خانوادگی را ادامه می‌دهد.
تن‌تار
تن‌تار سازی مرکب از تنبور و سه‌تار است: یک سوی آن سه‌تار و سوی دیگرش تنبور است و کاسه‌ی جداگانه ندارد، به‌طوری که نوازنده می‌تواند در میانه‌ی اجرا ساز را برگرداند و از تنبور به سه‌تار برود. نخستین تن‌تار در ۱۳۸۲ در کارگاه مجذوب ساخته شد. خانه‌ی موسیقی ایران آن را ساز اختراعی شناخت و در ۱ شهریور ۱۳۸۳ با شماره‌ی ۳۰۲۰۴ به ثبت رسید. حجم کم و سهولت حمل از ویژگی‌های آن است.
نگاه به تنبور
حقیقی تنبور را سازی با ریشه‌ی باطنی و «ساز عشق» می‌داند. او به روایت عرفانی‌ای اشاره می‌کند که بنا بر آن روح با شنیدن نوای تنبور به کالبد انسان درآمد، و به شعرهایی از مولوی و عطار درباره‌ی تنبور. می‌گوید در سفرهای خارج از ایران اثر صدای تنبور را بر شنوندگان دیده است، و معتقد است حس و حال سازنده هنگام ساخت، بیش از ابزارش، در صدای ساز رسوخ می‌کند.
او را در کنار سازندگانی چون اسدالله فرمانی و سعید ذوالنوری از سازندگان خوب تنبور شمرده‌اند.
منبع: معرفی او در سایت موسیقی تنبور.