لطیف منهویی

خانواده‌ی منهویی

خانواده‌ی منهویی از جمله خانواده‌های مهم و تاثیرگذار در امر ترویج کلام و کلام‌خوانی و تنبورنوازی در سه سده‌ی گذشته در بین مردم یارسان می‌باشند. این خانواده از چهار نسل پیش از خدمتگزاران و مروجان فرهنگ یاری، به‌خصوص کلام و کلام‌خوانی و تنبورنوازی بوده‌اند. خانواده‌ی منهویی اهل روستای گوراجوب، مهد مقام‌دانان و کلام‌خوانان بزرگ، در نزدیکی شهر گهواره می‌باشند.

اسا سرخاو از بزرگان تنبور و مفسر یاری در دوره‌ی حضرت آسید براکه می‌باشد که توسط آسید براکه در آن زمان مامور ارشاد و تبلیغ دین یاری در بین مردم اهل حق مناطق تبریز و اطراف آن می‌گردد. اسا سرخاو پدر اسا تراو و کادارا می‌باشد که هر دو از بزرگان تنبور و کلام بوده‌اند که نقشی مهم و اساسی در حفظ و انتقال مقام‌های اصیل یاری به نسل بعد از خود داشته‌اند.

اسا سرخاو شاگردان بزرگی را تربیت کرده‌اند که هر کدام از ایشان از تاثیرگذاران حفظ و ترویج مقام‌های کهن تنبور و همچنین ترویج فرهنگ کلامی یاری بوده‌اند. کاکی‌های گوراجوب، کاکی رضا، کاکی قمر، کاکی مهدی‌خان شفیعی، کاکی جشنانی، کاکی ولی و همچنین سید ولی حسینی و سید فتاح سیمانی همگی از شاگردان اسا سرخاو بوده‌اند و از ایشان کسب فیض نموده‌اند.

خانواده‌ی منهویی:

1. اسا سرخاو

2. اسا تراو

3. کادارا

4. کااعظم

5. کالطیف

اسا تراو و کادارا هر دو فرزند اسا سرخاو بوده‌اند و کااعظم، نوه‌ی اسا سرخاو، فرزند اسا تراو بوده است و کالطیف فرزند کااعظم و برادرزاده‌ی کادارا می‌باشد.

کادارا

کادارا از بزرگان و صاحب‌نظران مقامات کلام یارسان بوده است. ایشان فرزند اسا سرخاو می‌باشند که در مجالس آسید شمس‌الدین به علت مهارت زیادش به عنوان داور نقش مهمی در جمع‌آوری و انتقال مقام‌ها و جلوگیری از فراموشی آن‌ها داشته است. کادارا در سن ۵۰ سالگی به بابا یادگار می‌رود و خرقه‌ی درویشی به تن می‌کند و تا پایان عمر در آنجا می‌ماند.

کااعظم نیز مانند پدر و پدربزرگ و عمویش از بزرگان و صاحب‌نظران مقام‌های تنبور بوده است که در این راه سهم خویش را ادا نموده‌اند.

استاد لطیف منهویی

استاد لطیف منهویی مشهور به کاکه منهویی، از مقام‌دانان و کلام‌خوانان مشهور یارستان است که دارای سبک خاصی در نواختن و اجرای مقامات تنبور می‌باشند که شور و احساس عاشقانه‌ی آمیخته با سوز سینه‌ی ایشان در کلام‌خوانی بر کسی پوشیده نیست.

کالطیف متولد ۱۳۳۸/۱/۴ در گوراجوب می‌باشد. آموزش تنبور را که جزئی از میراث خانوادگی ایشان بوده است، در همان کودکی نزد پدربزرگش اسا تراو شروع می‌کند و در مدت زمان اندکی به درجه‌ی استادی می‌رسد.

کالطیف عاشق و سرسپرده‌ی پیر مراد، آقا آسید نصرالدین حیدری، می‌باشد که اشعار و نواهای ساخته‌شده توسط ایشان در وصف آقا و تکیه‌ی حیدری زبانزد خاص و عام است. استاد منهویی بازنشسته‌ی اداره‌ی تعاون روستایی شهرستان اسلام‌آباد غرب بود و در سال ۱۳۹۵ در شهر کرج به سر می‌برد.

لطیف منهویی در فروردین ۱۳۹۷ درگذشت. کانال «نوای تنبور» خبر درگذشت او را در ۶ فروردین ۱۳۹۷ منتشر کرد. بهزاد مرادی در سوگنامه‌ای که همان روز در کرمانشاه نوشت، او را تنبورنواز، مقام‌دان، مقام‌خوان، ادیب، شاعر و ملودی‌پرداز خواند و یادآور شد که او هر سال در ایام عید شعری از خود را، با مطلع «لاله قاپی سوگل نرگس بوه»، با نوای تنبور به آقا آسید نصرالدین حیدری تقدیم می‌کرد.

منبع: کانال تلگرام «نوای تنبور»، ۷ آذر ۱۳۹۵؛ با تشکر از سیاوش منهویی، فرزند ایشان؛ خبر درگذشت و سوگنامه‌ی بهزاد مرادی: ۶ فروردین ۱۳۹۷.