سیروس کرمی

سیروس کرمی، فرزند بزرگوار آقای ظفر کرمی، در سال ۱۳۵۳ در روستای چنگور از توابع شهرستان اسلام‌آباد غرب دیده به جهان گشودند.

پدر بزرگوار ایشان یکی از مقام‌دانان برجسته‌ی دهه‌ی ۱۳۴۰ و یکی از هم‌کلامان شخص آسید ولی حسینی بودند. در سال ۵۴ و در سن ۳۵ سالگی طی سانحه‌ی رانندگی دار فانی را وداع گفته و به لقای حق پیوستند.

ایشان با وصف اینکه در این زمان تنها حدود ۸ ماه سن داشتند و تنها بازمانده‌ی ذکور خانواده بودند، اما هیچ‌گاه فقدان پدری دلسوز و متدین که مشوق ایشان در این راه باشد بر طبع و عزم ایشان برای یادگیری مقامات تنبوری و کلام‌خوانی اثری نگذاشت. ایشان در همان سنین کودکی (۲–۳ سالگی) طنین خوش کلام برایشان آشنا بود و با همان زبان کودکانه‌ی خویش برای خود زمزمه می‌کردند؛ به گونه‌ای که می‌توان اذعان داشت که شوق یادگیری کلام و مقامات تنبوری در ضمیر ناخودآگاه ایشان از همان اوان کودکی هویدا و آشکار بود.

تا اینکه در سن ۱۰ سالگی بنا به حمایت و تشویق درویش علی‌محمد سلیمی، که از دوستان پدر بزرگوارشان بود و نقشی بسیار مهم و حائز اهمیت در تربیت و حمایت ایشان داشتند و استادی بی‌نظیر در نواختن تنبور و کلام‌خوانی بودند، شیوه و سبک تنبورنوازی و کلام‌خوانی را فرا گرفتند.

به دلیل مسئولیت سنگین و خطیر سرپرستی خانواده، ایشان نتوانستند بیشتر از مقطع دیپلم ادامه‌ی تحصیل بدهند؛ لذا مصمم شدند هنر خویش را در زمینه‌ی تنبورنوازی به علاقه‌مندان این سبک آموزش دهند.

به همین سبب در سال ۷۵ با کسب مجوز از اداره‌ی ارشاد در زمینه‌ی آموزش تنبور، در مجتمع فرهنگی الغدیر برای آموزش این ساز مقدس به دوستداران و هواداران این سبک مشغول فعالیت گشتند؛ لیکن پس از چند سال، بنا به درخواست مقامات مسئول که خواستار آموزش ترانه‌های مورد علاقه‌ی خویش بودند و این امر برخلاف تعهدات ایشان مبنی بر آموزش اختصاصی مقامات اصیل گوران بود، اختلاف نظر به وجود آمد. همین امر موجب تعطیلی کلاس آموزش تنبور گشت.

ایشان بعد از این ماجرا، بارها و بارها از بسیاری از ارگان‌های فرهنگی و هنری برای آموزش تنبور و به رسمیت شناختن این سبک هنری تقاضای همکاری داشته، اما متاسفانه هر بار با مخالفت و کارشکنی عده‌ای از مقامات روبه‌رو گشتند؛ اما این امر هیچ‌گاه بر عزم راسخ ایشان برای به ثمر رسیدن و دستیابی به هدف خویش، که همانا آموزش و ترویج این سبک هنری و تشویق علاقه‌مندان و دوستداران به یادگیری ساز مقدس تنبور و مقامات اصیل تنبوری بود، اثری نگذاشت و ایشان همچنان به تلاش خود ادامه می‌دادند.

در سال ۸۱ بنا بر تأکید و سفارش شخص بزرگوار آسید نصرالدین حیدری موظف به پیگیری مقامات تنبوری شدند؛ ولیکن چون در این برهه‌ی زمانی به طور کامل بر مقامات تنبوری تسلط نداشتند، مصمم شدند که این مأموریت حساس را به گونه‌ای کامل و شایسته به انجام برسانند. لذا تصمیم گرفتند برای تکمیل شدن مقامات خود از آثار به‌جامانده از شخص آسید ولی حسینی استفاده کنند (چون ایشان در این زمان در قید حیات نبودند). در طی ۲ سال با تمرکز بر چهارچوب اساسی شیوه و سبک تنبورنوازی و کلام‌خوانی آسید ولی حسینی، در نهایت به تکمیل مقامات خویش دقیقاً با همان سبک تلفظ و نواختن آسید ولی نائل شدند.

پس از کامل شدن مقامات تنبوری و کلام‌خوانی، از جانب شخص آسید نصرالدین، هیئت تحقیقاتی موسیقی ایران‌زمین در زمینه‌ی مقامات یارسان به منزل ایشان مشرف گشته و طی آزمون به عمل آمده، ایشان در دو مرحله ۷۲ مقام شاخص تنبوری و تعدادی از مقامات باستانی را با همخوانی درویش علی‌محمد و ولی سلیمی اجرا کرده و طی اجرای شایسته و موفق، ایشان توانستند با کسب نظر و آرای مثبت هیئت گامی مؤثر در رشد و فراگیری مقامات اصیل یارسان باشند.

قابل ذکر می‌باشد این اثر جاودانه، که بعدها به تأیید مرحوم درویش علی‌میر درویشی نیز رسید، هم‌اکنون به همراه آثار ارزشمند و گرانبهای دیگری از استاد طاهر یارویسی، سید تیمور مهرابی و اساتید برجسته‌ی دیگر به پشتوانه‌ی موسیقی ملی ایران افزوده گشت.

ناگفته نماند در زمینه‌ی مطالعه و یادگیری و فهم، تفسیر و استنباط مباحث گهربار دفتری، ایشان از محضر درویش علی‌میر درویشی و درویش علی‌میرزا نظری کسب فیض نموده‌اند.

آقای کرمی در سال ۸۲ کتابی تحت عنوان «دول دالان» در زمینه‌ی آشنایی با مفاهیم کلی فلسفه‌ی یارسان تألیف نمودند که متاسفانه به دلایلی هنوز انتشار نیافته است.

ایشان در طول زندگی خویش برای گسترش و به رسمیت شناختن تنبور و مقامات اصیل تنبوری در عرصه‌ی فرهنگی و هنری، به دوستداران و علاقه‌مندان این سبک هنری، با وجود مخالفت‌ها و موانع پیش‌آمده، هیچ‌گاه از هیچ تلاش و مساعدتی در این راه دریغ ننمودند و تمام همت و عزم خویش را به کار بردند که اندوخته‌های خویش را که در طی ۳۵ سال گرد آورده‌اند در اختیار دوستداران و شیفتگان این ساز مقدس قرار دهند. هم‌اکنون ایشان در یک آموزشگاه اختصاصی مشغول آموزش تنبور به هنرجویان و دوستداران این سبک مقدس می‌باشند.

جلسه‌های آموزش مقام او (۱۳۹۵ و ۱۳۹۶) در دوره‌ی آموزش مقام‌های تنبور با سیروس کرمی آمده است.

منبع: کانال تلگرام «نوای تنبور»، ۲۸ دی ۱۳۹۵؛ نوشته‌ی سید حکمت حسینی؛ به نقل از کانال «یاران دالاهو».